تبلیغات
جامعه‌شناسی اطلاعات - محتوای معنایی در برابر اطلاعات معنایی
Sociology of Information

محتوای معنایی در برابر اطلاعات معنایی

شنبه 14 مهر 1397 12:25 ق.ظ

نویسنده : مهدی شقاقی
«ناکارآمدی مدیریتی» که امروزه در ایران به یک گفتمان، چه در سطح خود مدیران و چه در سطح مردم، تبدیل شده است، دارای اَبعاد متنوع و متعددی است. با این حال، یک بعد از این مجموعه ابعاد می‌تواند اطلاعاتی باشد و شاید بتوان آن را از منظر دو مفهوم محتوای معنایی و اطلاعات معنایی تبیین کرد؛ مفاهیمی که فلوریدی آنها را معنا و از هم متمایز کرده است. می‌دانیم که دروغ مصلحتی یا کتمان حقیقت (دروغ نگو اما راستش را هم نگو) چیز ناپسندی حداقل در بین سیاستمداران نیست و حربه‌ای سیاستمدارانه به شمار می‌آید. حتی این مصلحت‌بینی (دروغ نگو اما راستش را هم نگو) صراحتاً توسط برخی مدیران سطح اول در تلویزیون اظهار شده است. فلوریدی برای تفکیک دو مفهوم اطلاعات معنایی و محتوای معنایی مثالی می‌زند. فرض کنید فردی شب چراغ‌های ماشینش را روشن گذاشته و پارک کرده و صبح که می‌خواهد آن را روشن کند و به محل کارش برود، استارت نمی‌زند زیرا باتری خالی کرده است. وی به تعمیرکار زنگ می‌زند و می‌گوید: «همسرم چراغ‌های ماشین را روشن گذاشته و ماشین باتری خالی کرده است، چکار کنم؟». تعمیرکار روش باتری به باتری کردن را تلفنی به او می‌آموزد. در اینجا، آن فرد به تعمیرکار محتوای معنایی ارائه کرده نه اطلاعات معنایی، زیرا اطلاعات معنایی دارای شرط صدق است ولی محتوای معنایی اینگونه نیست.
در این مثال، هر چند این فرد حواس‌پرت کارش راه افتاده و ماشینش را باتری به باتری کرده و روشن نموده است ولی اگر به تعمیرکار به جای محتوای معنایی، اطلاعات معنایی ارائه می‌کرد چه بسا رهنمودهایی برای نصب سیستم هشداردهنده برای باز بودن چراغ‌ها و ... دریافت می‌نمود که وی را برای حوادث احتمالی آتی کمک می‌کرد. بنابراین، در اینجا به‌واسطه ارائه محتوای معنایی، به دریافت پیشنهادها یا توصیه‌های حداقلی (اطلاعات آموزشی حداقلی) بسنده شده است. به نظر می‌رسد بخشی از ناکارآمدی مدیریتی ما به همین دروغ مصلحت‌آمیز یا صورت مثبت آن یعنی «دروغ نگو اما راستش را هم نگو» بر می‌گردد. وقتی بین مدیران، سازمان‌ها، مدیران و کارکنان، و مدیران و مردم به جای اطلاعات معنایی، در بهترین حالت فقط محتوای معنایی رد و بدل می‌شود، سیستم خود به خود گرفتار ناکارآمدی می‌گردد زیرا به حداقل راه‌حل‌ها اکتفا می‌کند. اگر هم سیستم فاقد زیرسیستم‌های قابل اعتماد باشد و یا حداقل آنها غیرقابل اعتماد تلقی شوند، عملاً امکان تبادل اطلاعات معنایی به صفر نزدیک می‌شود.



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 14 مهر 1397 12:50 ق.ظ